8 april 2018 dromen

Wat nu als je geen dromen hebt?

2 maanden geleden stapte ik met een flinke dosis enthousiasme en dito verwachting de masterclass ‘van dromen naar doen’ binnen van Doors Open. En net als altijd met hele hoge verwachtingen…het valt altijd tegen. Niet de masterclass zelf. Die was top! Maar mijn eigen inbreng, die vond ik ronduit shocking. Het begon al bij de 1e vraag: ‘ vertel ons jouw droom’. En toen…was het stil…

Iedereen heeft toch dromen?

Waar droom ik van? Wat wil ik bereiken? Wat wil ik het aller allerliefste? Ik kon werkelijk niets concreets verzinnen. Tuurlijk wil ik net als iedereen gezond en gelukkig zijn. Ik vind het persoonlijk ook heel belangrijk om (financieel) onafhankelijk te zijn en hecht veel waarde aan vertrouwen en verbinden. Veel concreter dan dit werd het niet. Mijn eerste natuurlijke reactie was om mijzelf vervolgens af te wijzen…”Tjonge jonge wat een doos, hoe moeilijk is dit nou. Kijk eens om je heen, allemaal jonge meiden die een duidelijk en concrete droom hebben”. De een wilde de wereld gaan ontdekken, de ander wilde het gaan maken als onderneemster. En ik? Ik blijf weer hangen in grote begrippen, theorieën en clichés.

“Heb ik dan echt geen dromen?”

De dromenjagers

Ik kan me niet voorstellen dat ik geen dromen heb. Ik kan ze alleen ff niet zo snel opnoemen. Net als al die hobby’s die andere mensen wel hebben en ik…heb ze ook vast wel, denk ik. Wat is het toch fijn om een hobby te hebben. Tenminste als ik naar mensen kijken die WEL een hobby hebben. Iets waar je helemaal in op kan gaan, waar je alweer naar uitkijkt zelfs voordat je klaar bent. Al die mensen die zo’n hobby hebben, barsten van de energie en passie…tenminste dat is wat ik (wil) zie(n).

Net zoals die mensen die al jaren ervan dromen om ondernemer te worden. Ik ben het, maar ik droomde er niet van. Het gebeurde gewoon. Of mensen die hun hele leven omgooiden en van een 24/7 stressvolle baan nu vrijwilligerswerk doen in Afrika. Ik roep al jaren dat ik ‘iets’ wil doen. Het heeft tot nu toe geresulteerd in de aankoop van tig verschillende afvalbakken zodat ik actief mee kan doen met het scheiden van afval ;). En dan heb je ook nog die mensen die hun hart volgen “ik ben nog jong. Wat er morgen komt, zien we dan wel. Het leven is vandaag YOLO”. *zucht* Ja ach ik heb jaren de tijd gehad om te genieten. Nu zit ik ‘vast’ in het web van verantwoordelijkheden.

Het web van verantwoordelijkheden

Zou hier misschien de sleutel naar mijn droom liggen? Als kind heb je nog niet zo veel verantwoordelijkheden. Deze nemen toe naar mate je ouder wordt. Om te beginnen is mijn overtuiging dat je altijd, maar dan ook altijd verantwoordelijk bent voor je eigen geluk. Niemand anders. En dit geldt voor iedereen, ook voor al die mensen die altijd wijzen naar iemand anders (ja maar hij, ja maar zij, het komt door Rutte 🙂 ).

Ik heb naast de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk in de loop van de jaren ook nog eens die van anderen om mijn heen op me genomen. Niet omdat het moet maar omdat het kan…Met als gevolg dat ik het geluk van de ander ging verwarren met mijn eigen geluk. Hun dromen werden mijn dromen. Hun hobby’s werden…nee helaas ik heb nog steeds geen hobby’s :). De verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk ebde langzaam weg en mijn geluk ook…jeetje waarom helpt niemand mij…het komt vast door Rutte :).

Verstopte dromen 

Dit was het punt wat ik nooit wilde bereiken. Ik hield anderen verantwoordelijk voor mijn geluk. Vanaf het moment dat ik dat door had, heb ik zo gauw als ik kon de touwtjes weer in handen genomen. Zo goed en zo kwaad ging ik op zoek naar datgene wat mijn verantwoordelijkheid was en dat van iemand anders. Ik dacht dat ik alles weer helemaal op orde had, totdat ik dus aanschoof bij de masterclass van dromen naar doen. Shit, mijn dromen, die zitten nog ergens verstopt achter de dromen, hoop en verwachtingen van andere mensen. Maar ja wat is nu van mij? Zit er wel iets tussen van mij?

Ik kom erachter dat ik jaren niet gedroomd heb. Ik heb mij laten leven door mijn verantwoordelijkheden plús alles wat ik zag als mijn verantwoordelijkheden. Met behulp van de masterclass heb ik mezelf in de doen-modus gezet om zo te ontdekken wat mijn dromen zijn.

Je bent nooit te oud om te dromen 

Ik schrijf nu al ruim 2 maanden iedere dag het volgende op:

  • als ik opsta: wat wil ik vandaag
  • als ik naar bed ga: wat vond ik echt het allerleukste vandaag
  • wat voor spontaans heb ik gedaan

Op deze manier probeer ik een rode draad te ontdekken en zo mijn droom (of dromen) op te sporen. Het geeft mij tot nu toe nog geen concrete droom maar wel heel veel sturing om nog meer de verantwoordelijkheid te pakken voor mijn eigen geluk.

  • Geef jezelf tijd
  • Investeer in jezelf
  • Het zijn de kleine dingen
  • Wat je wil hebben, moet je eerst geven

Ik kies altijd de moeilijkste weg. In mijn blog Picture this was ik er al achter dat ik deze weg bewandel omdat ik graag alles wil begrijpen, doorleven en er van leren. En gelukkig we weten dat de weg belangrijker is dan het doel zelf toch? Ik droom nog even verder…

 

 

 

 

 

Eén gedachte over “Wat nu als je geen dromen hebt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *