26 maart 2018 Joyns

Een jaar geleden begon er iets te kriebelen

Een jaar geleden alweer. Een jaar geleden dat ik het depressiegala op tv zag en mij herkende in de openhartige verhalen. Een jaar geleden dat ik erkende dat ik mijzelf herkende. Een jaar geleden dat ik besloot dit uit te spreken…jarenlang heb ik het genegeerd. Vanaf mijn jeugd kampte ik met gevoelens die ik niet herkende en dus maar wegstopte. Steeds dieper en dieper, totdat het ‘weg’ was. Ups en flinke downs volgde de vele jaren erop, maar wat het was? Ik ‘wist het niet’. Totdat ik Sophie van Enk op tv zag en haar verhaal iets bij mij losmaakte. Dit is mijn verhaal….Ik besloot het ook uit te spreken. De moeilijkste stap…aan mezelf. En nu ik dit had overleefd…waarom dan niet gelijk aan iedereen!

Een jaar later

Op dat moment was Joyn’s geboren. Een plek waar ik mijn ei kwijt kon. Voor mezelf en voor degene die het leuk vond om mee te lezen. Een omgeving waar ik kon leren over mezelf maar ook over bloggen, websites bouwen en onderhouden. Een stukje van mij online waar ik misschien ook anderen mee kon inspireren. Iets van mij waar ik trots op kon zijn…Fuck it…ik doe het gewoon!

Nu een jaar later. Is het aantal bloggers verdubbeld *hahaha*. We kunnen namelijk ook al een tijdje meelezen in de wereld van Maureen. We schrijven als we tijd en zin hebben. Niets moet namelijk want we willen vooral veel joy eraan beleven. Iedere keer als er weer een persoonlijk verhaal klaarstaat, is het even slikken. Poeh wat zouden mensen ervan vinden, denken en zeggen? En toch drukken we op die ‘publiceren’ knop. Want wat blijkt…de mensen die er niks van vinden of het niks vinden zeggen dit niet (in ieder geval niet tegen ons *hahaha*). En ik weet inmiddels uit ervaring…als je doet alsof het er niet is…is het er niet :).

Positive vibes

Nee tuurlijk. Er zijn altijd mensen die hier ‘iets’ van vinden. Deze zullen er zelfs meer zijn dan de mensen die het leuk vinden en kunnen waarden. En soms, als mensen het leuk vinden, wordt dat ook tegen je gezegd. En al is het er maar eentje, dit voelt alsof je hart een sprongetje maakt. Je geluksgevoel verdubbeld. Want misschien heb ik, net als Sophie van Enk destijds bij mij, iemand geraakt. Iemand het gevoel gegeven dat hij/zij gezien wordt. Net dat duwtje, zetje, schouderklopje, knuffel gegevens die zo hard nodig was. En misschien he…geeft die ene persoon dit positieve gevoel ook door aan iemand anders. Al is het er maar eentje. En geeft deze dit ook door…and so on.

En dit idee, droom, hoop, gevoel…geef het een naam…zorgt ervoor dat ik ondanks al mijn eigen angsten en onzekerheden door blijf gaan met Joyn’s. Door blijf gaan met het uitspreken dat mijn buitenkant niet altijd overeenkomt met mijn binnenkant. En door blijf gaan met het ontwikkelen en vergroten van mijn zelfliefde want ik denk dat mijn hart groot genoeg is om dit ook te delen met anderen.

Join us with joy

Joyn’s staat voor join us with joy. Hoe fijn is het als we elkaar wat meer kunnen helpen en ondersteunen. Het gaat namelijk niet altijd goed en dat hoeft ook niet, want zonder dalen zal je nooit pieken kennen. Je hoeft daar echt niet een blogsite voor op te zetten, maar het kan al heel simpel door echt te luisteren naar iemand en door te vragen hoe het echt gaat. Wat mij betreft draait deze wereld om verbinding en vertrouwen. En dit bouw je alleen maar op als je de tijd neemt. De tijd om elkaar echt te leren kennen, om beter met elkaar te verbinden. Want hoe sterker mensen met elkaar verbonden zijn, hoe meer ze elkaar gaan vertrouwen. En waar meer vertrouwen is, is de wil om elkaar te helpen groter.

We hebben elkaar nodig om nog meer onszelf te kunnen zijn!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *