29 augustus 2017 er-was-eens

Er was eens….

Er was eens… Voor veel volwassenen een heel lastig zinnetje om af te maken, terwijl kinderen meteen een heel opstel kunnen schrijven. Als jij dit zinnetje mocht afmaken, hoe zou jij dan de invulling doen? Welk verhaal zou je schrijven? Zou je een boek over het verleden schrijven of schrijf je je toekomst? Dit zinnetje van drie woorden is een leuke openingszin voor een ieder die een sollicitatiegesprek afneemt. Het geeft een kijk op hoe iemand denkt; positief en toekomst gericht of negatief en blijven hangen in het verleden.
Er was eens…laat je verbeelding spreken 😉

Open Minded? Think again 😉

Kinderen kunnen dit ook. Zij geloven in sprookjes en houden de verbeelding levendig. Kinderboekenschrijvers zoals Arend van Dam prikkelen de fantasie. Uitspraken als “wie zegt dat?” en “Who cares” zijn inmiddels mijn favoriete reacties op oordelende mensen. Ik heb veel geleerd van mijn kinderen en loop inmiddels aardig uit de pas, ga een andere richting uit dan de massa en geloof in mijn eigen waarheid. Ja, ik doe veel te naïeve dingen, maar Jezus wat is dat leuk 😉
En roepen wij als volwassenen allemaal luidkeels dat we ‘Open-minded’ zijn? Praat eens (en luister vooral) naar kinderen. Open-minded?? Think again!

Het is maar hoe je het bekijkt

Ik ben voorstander van kinderen mee laten denken in de ‘grote mensen business’. Hun ongenuanceerde visie en uitspraken stippelen een heel andere weg uit. Maar hoe komt het toch dat volwassenen zo vastzitten in hun eigen denkpatroon? We weten het toch zo goed? Roepen allemaal: ‘het leven is betrekkelijk’ en ‘morgen kan ik dood zijn’! Maar wie van jullie beseft zich nu iedere dag (nee, niet af en toe) dat het kloppen van je hart geen vanzelfsprekendheid is? Dat bij alles wat je op een dag overkomt, jijzelf een keus hebt of je dit toelaat of er van wegloopt. Dat slapeloze nachten een blessing zijn als je erover nadenkt (think again…als je moeite hebt met omdenken). En dat niemand in staat is om jouw visie hierop te beïnvloeden, zolang jij die ander dit niet toelaat.

Verbeelding…maak er kunst van

Onze verbeelding verdwijnt naarmate we ouder worden. Hartzeer is een teken van kwetsbaarheid. In onze snelle en oordelende wereld een ‘not done’. Het gevolg: we verzuren. Je stelt je niet meer kwetsbaar op omdat angst voor pijn overheerst. En eenmaal een deukje, scheurtje of stukje eraf zal nooit meer maken dat het glas hetzelfde is. Maar maken die deukjes, scheurtjes of stukjes eraf dan dat het glas niet meer functioneert? Dat hangt toch helemaal af van ‘hoe je er zelf naar kijkt’? Gebroken glas? Maak er kunst van 😉

Er was eens… You can make it anything you want it to be 😉

Relativeren op ‘betrekkelijkheid’ en iedere ochtend opstaan met het zinnetje “Er was eens….” houdt je focus toekomstgericht en voorkomt dat je verdrinkt in de bagage van je verleden. Er was eens…you can make it anything you want it to be#mindset#positive vibes#leef!!

Gedicht Arend van Dam

Waarom moeten hele uren
twee halve uren duren?
Waarom begint er na een dag,
als je een nacht lang wacht,
een nieuwe dag?
Wat is er nou voor aardigheid
aan het tellen van de tijd?
Eén uur.
Halftwee.
Maandag.
Dinsdag.
Ik doe niet langer mee.
Maart.
April.
Zomer.
Winter.
Ik doe wat ik wil.
Mijn tijd raakt nooit meer op.
Ik zet gewoon de wijzers stop.
Etenstijd?
Bedtijd?
Tijd om op te staan?
Ik trek de stekker
uit de wekker.
Ik hoor geen klok meer slaan.
Ik maak een einde aan de strijd.
Ik ga zwemmen in de tijd

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *