5 april 2017 gezond-en-gelukkig

Gun jezelf ook een gezond en gelukkig leven

Een gezond en gelukkig leven…willen we dat niet allemaal? Ik ken niemand die zegt, laat mij maar lekker ongezond en ongelukkig zijn. Ik had in ieder geval echt alle ingrediënten in huis om gelukkig te zijn, maar waarom voelde ik me dan niet zo? Waarom koos ik toch altijd de moeilijkste weg? En waarom was ik de hele dag zóóóóóóóó MOE!

“Een schop onder je kont moet je krijgen!”

De glazen ballen

Dit is wat mijn man eind vorig jaar tegen mij zei. En weet je wat?! Hij had volkomen gelijk. Hij bedoelde dus eigenlijk dat ik iemand nodig had die mij weer ‘aan’ zette…het kwam alleen een beetje rot uit zijn strot :). Iemand die even het heft in handen nam en mij op non-actief zette en mij hielp om alle ballen die ik in de lucht aan het houden was met een noodvaart… uit mijn handen te laten vallen #slik. Behalve 2. Die waren namelijk van glas; mijn gezondheid en mijn gezin. Als je deze twee glazen ballen laat vallen, zijn ze stuk. Deze mooie metafoor heeft ooit een van mijn opdrachtgevers (schat van een mens!) mij verteld en is mij altijd bijgebleven. Ik vertel dit altijd aan iedereen die het wil horen en steevast zeggen mensen WOW wat mooi. En dat is het ook totdat je je realiseert dat een van die twee ballen (en misschien wel allebei) bijna uit je handen glipt. In mijn geval was het de glazen bal: gezondheid.

De huisarts

Het werd mij pijnlijk duidelijk toen ik ‘meegesleept’ werd naar de huisarts onder het mom van ‘het is nu klaar!’. Braaf volgde ik (en dat is zo niet ik) en wederom kreeg ik de diagnose depressie (had ik al verteld dat ik hardleers ben?) . Het verbaasde me niks eigenlijk, want ik ben als hypochonder al jaren vaste klant bij de huisarts “als ik hier druk doet het daar zeer dokter“.  En mijn lieve huisarts hoorde mij voor de zoveelste keer, met veel geduld aan, en zei dan “tuurlijk gaan we bloed prikken, maar we moeten toch ook eens praten over medicijnen”. Het onderwerp dat ik resoluut van tafel veegde…totdat mijn man de touwtjes in handen had genomen. Na jaren deze optie af te wijzen, heb ik ja gezegd. En ik ben hier tot op de dag van vandaag dankbaar voor! Niet omdat die medicijnen de oplossing waren (het waren 10 afschuwelijke weken, waarin ik nog dieper wegzakte dan ik ooit heb meegemaakt), maar omdat deze medicijnen achteraf de sleutel zijn geweest van een deur naar geluk. Alleen wist ik dat toen nog niet.

Het alternatief

Ik ben dus gestopt met medicijnen en toch ging het zonnetje weer schijnen in mijn hoofd. Het leek wel alsof de schop onder mijn kont en de medicijnen mij ‘aan’ hebben gezet. Want je moet weten…ik hou er niet van dat anderen dingen voor mij bepalen, want ik wil zelf de controle houden. Mijn zus heeft mij ooit geleerd om het zelluf te doen. Dus wat deed ik…ik pakte mijn glazen bal: gezondheid onder mijn arm en ging op pad. Van de fysio naar de osteopaat naar de mesoloog. Ja, de alternatieve kant op, want hoe goed mijn huisarts mij ook heeft geholpen met het plakken van pleisters, de oorzaak dat ik steeds viel werd niet gevonden.

Met mijn verschillende mentale en fysieke klachten viel ik onder het kopje “als de dokter het niet meer weet, of onderzoeken niks bijzonders laten zien, kan een osteopaat mogelijk helpen”. Mijn chronische pijn-klachten (ik zal de ellendige nasleep van mijn 1e bevalling 13 jaar geleden! achterwege laten) verhelpt hij momenteel. Lees meer over osteopathie, ik kan het echt van harte aanbevelen.

Het roer om

Een hele lange inleiding voor wat ik eigenlijk wilde vertellen. Mijn osteopaat werkt samen met een mesoloog. Een mesiowatte? Ja dat was ook mijn reactie. Een mesoloog is een soort moderne heks (zoals de dochter van mijn mesoloog haar noemt 🙂 ). Wat het echt is, moet je hier maar even lezen. Dus met mijn glazen bal: gezondheid onder mijn arm stond ik na 1,5 uur weer buiten met het advies: ga gezond eten! Nou dat is wel heel kort door de bocht want het onderzoek en het advies waren uiteraard veel meer omvattend maar de oplossing was zo simpel. Gezond eten, aangevuld met wat kruiden om bepaalde processen en organen in mijn lichaam te ondersteunen.

De oplossing is zo voor de hand liggend en zo simpel moeilijk. Het advies luidde: geen zuivel, geen gluten, geen koffie, geen alcohol, geen soja, geen suiker. What the F#CK, wat blijft er dan nog over? En wat blijkt…nog heel veel. Dankzij mijn nieuwe heldin Rens Kroes knutsel ik met een handomdraai de lekkerste en gezondste recepten in elkaar. En na bijna 4 weken ervaren afzien…ik voel me super! De ‘wegtrekkers’ die ik op een dag had en in extreme vorm een aantal keer keer maand, blijven weg of zijn constant. Mijn energie begint met de dag toe te nemen. Ik krijg steeds vaker het compliment dat ik er goed en gelukkig uit zie. En…ik val zelfs af (hallo maatje 34 van 20 jaar geleden #wishfulthinking).

Ik voel me gezond en ik begin me ook echt steeds happier te voelen. Tijd om mijn glazen bal: gezin steviger vast te pakken. Sinds ik de touwtjes weer in handen heb, doen mijn man en kinderen enthousiast verplicht mee. Het is per slot van rekening voor een gezond en gelukkig (gezins)leven, maar of mijn puber en mijn wannabe puber daar nu blij mee zijn…

4 gedachten over “Gun jezelf ook een gezond en gelukkig leven

  1. Heerlijke blog :). Heb het zowel geboeid als met een glimlach zitten lezen. Ik vind zelf Rens Kroes wel een dingetje met alle tientallen ingrediënten die je eerst moet halen bij een Eko plaza omdat de AH het niet heeft… Maargoed, oplossingen genoeg :). #yougogirl

  2. Wat leuk geschreven, Mireil! Binnenkort maar weer eens afspreken, ik ben benieuwd naar die stralende new you! (hoewel ik je nooit niet-stralend heb gevonden, hoor!)

  3. Snap ik Lucy maar gelukkig eten zij nog wel gewoon aardappelen en boterham met kaas hoor :-). Er komt alleen veel minder snoep enzo in huis en het avondeten staat bol van de groenten. Daar kan niet zoveel mis mee zijn toch?

  4. Tja, ik snap best, dat dit voor jou misschien heel goede voeding is gezien jouw gezondheid, maar glutenvrij? Misschien ben ik toch meer van de diagnose van een ziekenhuis. Als je glutenvrij eet, heb je meestal behoorlijke darmklachten. Ik weet uit ervaring, hoe beperkend zo’n dieet is. Zomaar even ergens wat eten, kan dan nooit, want in keukens werken ze niet geheel “glutenvrij”. Als jij je echter goed voelt, moet je het vooral doen maar voor jouw kinderen is dat bijna ondoenlijk, lijkt me. Ze eten bij vriendjes en zijn niet op doktersadvies op dieet. Zij moeten zich aanpassen, maar dat is eigenlijk voor hen niet nodig. Jij bent degene met de klachten, zij niet. Weet niet, hoor, ik ben niet geheel positief hierover, al vind ik het fijn om te horen, dat jij je wel beter voelt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *