17 januari 2018 loslaten

Houden van is loslaten, maar laat maar eens los van wie je houdt.

“Oh god daar gaat ze weer, ze begint er weer over. Je kan de klok erop gelijk zetten…3, 2, 1…en ja hoor ze zegt het gewoon weer. Pfff nu weet ik het wel hoor, ze heeft het er nu al zo vaak over gehad en ik heb al zo veel tips en adviezen gegeven. Doe er dan een keer wat mee. Ik word er echt zo moe van, daar heb ik toch geen zin in en tijd voor. Ze moet het echt loslaten”. 

Als een blad aan een boom

Dit is wat ze onder andere dagelijks zeggen over mij. Nou correctie… om precies te zijn, is het er eentje van wie ik het zeker weet, van de rest weet ik het niet…maar ja als zij het zegt, zal de rest het ook wel vinden. Ja ik ken haar goed. Inderdaad het is een haar.  Iemand die heel dichtbij mij staat en wie ik vertrouw. Ze doet niet altijd zo hoor. Ze kan ook heel aardig zijn, vooral als we samen zijn. Maar zodra er anderen bij zijn veranderd ze…als een blad aan een boom.

Waait met de wind mee

Ze doet alsof ze heel zelfverzekerd is, maar ik weet wel beter. Ik ken haar als geen ander en zie haar ook als ze huilt, bang en onzeker is. Zodra ze ziet dat ik haar zie, droogt ze haar tranen en vraagt “wat zit je te kijken?” en gaat ineens heel druk doen met opruimen ofzo. Geen dag is hetzelfde met haar, het is net als het weer…ze waait met alle winden mee.

Het is nooit genoeg

Ik doe echt mijn best om op te letten wat ik zeg en doe. Probeer niet teveel te blijven hangen in het verleden, denk zo positief mogelijk en lach zoveel ik kan. Ik neem veel initiatief, doe mijn best om goed werk af te leveren en geef iedereen zoveel mogelijk aandacht. Ik groei persoonlijk de pan uit…maar het is nooit goed genoeg voor haar.

Ieder z’n eigen weg

Ik dacht dat het mijn best friend forever was, maar dat blijkt een desillusie. We zijn uit elkaar gegroeid, hebben elkaar niets meer te zeggen, trekken elkaar omlaag. Ik voel me steeds afgewezen door haar en gezet in de ‘underdog’ positie. Het is tijd om afscheid van haar te nemen…ieder z’n eigen weg.

Uit mijn hoofd

Het is moeilijker dan ik dacht. Je zet hier na al die jaren niet zo maar een punt achter. Je hebt veel meegemaakt samen en ze heeft je toch ook heel veel goeds gegeven. Toch? Ja wat eigenlijk?

“Wat heeft het je tot nu opgeleverd en wat heb je ervoor nodig om los te laten?”

Deze vraag stelde mijn vriendin mij vorig week toen ik als vrijwillig slachtoffer bij haar aanschoof om een van haar methodes te toetsen. Mijn vriendin Johanneke is een hele maar dan ook heule goede praktijkgerichte coach en af en toe haalt ze mij liefdevol door de mangel….brengt mij uit mijn hoofd en in mijn hart.

Goed genoeg 

Om antwoord te geven op die vraag…het heeft mij al die jaren veiligheid gegeven. De veiligheid dat er niet over mij werd gepraat. Als ik maar niet zo zichtbaar ben, mee ga met de flow. Als ik lekker flexibel meewaai dan voorkom ik ruzie, dan behoud ik de lieve vrede, dan is iedereen lief voor elkaar en doet het bij mij van binnen niet zo pijn. De pijn dat ik iets niet heb kunnen voorkomen, dat ik het niet goed gedaan heb…het ligt dan niet aan mij…dan vindt ze me misschien wel oké en misschien… wel goed genoeg?

Liefde voor jezelf

Vroeger waren we hartsvriendinnen, was ze altijd zichzelf en lekker aanwezig, maar in de loop der jaren is ze steeds meer gaan luisteren en kijken naar anderen. Emoties en ervaringen gaan oppikken die niet van haar waren totdat ze dacht dat die van haar waren en dat het zo hoorde. Ik heb het niet doorgehad, tot nu! Die ‘zij’ die ‘haar’…dat ben ik, mijn kritische ik…mijn beschermer.

Houden van is loslaten! Bedankt ‘alter ego’ Mireille voor je jaren van toewijding. We zijn uit elkaar gegroeid en passen niet meer bij elkaar. Ik zal je niet vergeten maar ik kies… uit liefde opnieuw voor mezelf.

Doencoaching

Na haar auto ongeluk en het ‘gevecht’ om weer mee te draaien in het dagelijkse leven heeft Johanneke ervoor gekozen om op basis van haar persoonlijke ervaringen haar specialisme in te zetten bij mensen (en proefkonijnen zoals ik 🙂 ) die zelf een ongeluk of ander trauma hebben meegemaakt. Bekijk eens de site van doencoaching.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *