20 april 2017 mens-erger-je-niet

Mens erger je niet

Getriggerd door een artikel uit Psychologie Magazine over ‘ergernissen’ ben ik de laatste dagen bewust aan het opletten wat mij ergert en waarom mij dit nu ergert. Mens erger je niet! Nou zou ik als heilig boontje kunnen zeggen ‘dat komt zo weinig voor’ maar helaas is dat niet waar. Ik erger me vaker dan me lief is. En dat begint eigenlijk al gelijk zodra ik mijn ogen open doe, het spul thuis in beweging komt en ik hoor…mama…mama…mama… MAAAAMMAAAAAHHHHH. 

Het is super irritant 

Het irriteert me dat ik vroeg moet opstaan. Dat mijn kinderen gelijk tegen me gaan praten en van alles van mij willen, terwijl ik toch iedere ochtend zeg dat ik geen ochtendmens ben (lees: ochtendhumeur). Ook super irritant zijn rondslingerende sokken, schoenen, borden, kleren etc. Lege pakken terugzetten in de (koel)kast, is er ook zo eentje. Mensen die links blijven rijden in het verkeer. Ik iedere avond hoor “MAMA, wat gaan we eten” standaard gevolgd door “ieuww gatver”. Mensen die stinken naar zweet. Eetgeluiden, kan niet iedereen gewoon stilletjes zuigen op z’n eten *lol*. Dat als je je teen stoot (wat mij heel vaak overkomt) en die pijn nog heel lang en venijnig doorzeurt. Passiviteit. Niet uit mijn woorden kunnen komen. Dominante mensen. Het effect dat dominante mensen hebben op mij waardoor ik niet direct uit mijn woorden kom. En wat nog irritanter is dat dit je dan nog heel lang achtervolgt (in je hoofd) en je vervolgens boos wordt op jezelf met “en dit had ik moeten zeggen en als ik dat had gezegd dan). Onverschilligheid. Nou goed, and so on. Mens erger je toch niet zo. 

Wat je kunt leren van ergernissen

Terug naar het artikel waar ik mee begon. Echt een aanrader om te lezen trouwens! Het artikel heet: Wat je kunt leren van je ergernissen. Hierin wordt gezegd dat als je je irriteert, de kans groot is dat je een eigenschap van jezelf te krachtig onderdrukt. Het betreft een kant die je van jezelf niet mag tonen, omdat deze in het verleden iets negatiefs heeft opgeleverd (je werd bijvoorbeeld uitgelachen, kreeg straf of het leverde je gewoon niets op). Goh, nou ik ben inmiddels zover dat ik echt moet gaan loslaten [blogpost: loslaten is het nieuwe vasthouden], maar dit artikel drukte mij weer met mijn neus op de feiten dat ik er voorlopig nog niet ben. Het feit dat ik me erger, geeft wel aan dat ik een hoop zaken nog niet achter mij gelaten heb. En eerlijk waar, als ik nog eens naar de opsomming hierboven kijk, zegt het inderdaad heel veel over mij. 

  • ik heb structureel tijd te kort dus alles moet snel, snel, snel en zo efficiënt mogelijk
  • ik ben een meester in ballen hoog proberen te houden [blogpost: gun jezelf ook een gezond en gelukkig leven]
  • ik kan niet ontspannen en mijn agenda staat altijd vol met afspraken
  • ik regel het allemaal wel
  • ik ben een enorme Calimero ‘zij zijn groot en ik ben klein…’
  • ik doe alles (nou wel heel veel) met volledige toewijding en passie
  • ik houd van duidelijkheid en overzicht. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd en andersom
  • ik ben van het verzorgende, pleasende soort

““De wereld is het geprojecteerde beeld van jouw gedachten.” Byron Katie

Omdenken van ergernissen

Byron Kathleen Reid werd ernstig depressief toen zij in de dertig was. Het viel haar op dat ze leed wanneer ze haar gedachten geloofde, en niet leed wanneer ze haar gedachten niet geloofde. Met dit inzicht ging ze aan de slag en ontwikkelde the Work: een simpel proces dat je leert om deze gedachten te herkennen, te onderzoeken en te leren begrijpen. The Work bestaat uit drie stappen:

  1. Oordeel over je naaste. Denk aan een stressvolle situatie en schrijf al je oordelen (ongecensureerd) op.
  2. De vier vragen. Stel jezelf de volgende vragen: is het waar? Weet je zeker dat het waar is? Hoe reageer je, wanneer je deze gedachte gelooft? Wie zou je zijn zonder deze gedachte?
  3. Keer het om. Buig de specifiek gedachte om naar jezelf, naar de ander en het tegenovergestelde.

Hoe dit precies werkt, kun je ervaren via dit werkblad.

Mens erger je niet

Het werkblad heb ik inmiddels uitgeprint en daar ga ik mijn meeste recente ergernis eens op los laten. Ik kreeg namelijk in het verkeer een middelvinger naar mijn hoofd, terwijl de dame in kwestie de verkeersregels niet helemaal begreep (invoegend verkeer op een snelweg heeft echt geen voorrang), maar blijkbaar lag het in haar ogen aan mij. Ik kan me er nog boos om maken. Mens erger je niet…ik heb nog wel wat Work te doen ;).

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *