30 maart 2017 vader-dochter-dag

Maak je eigen tradities

Al vanaf dat de kinderen klein zijn, gaat mijn man 1x per jaar iets bijzonders doen met 1 van de kinderen. De vader/zoondag. Een groot feest. De kinderen mogen uitkiezen wat zij willen doen. Jarenlang was dit de bioscoop met popcorn, waarbij de oudste steevast binnen 2 minuten de volledige inhoud van de bak popcorn op de grond liet vallen, en daarna samen uiteten. De dagjes groeien inmiddels mee met de kids en veranderen langzaam naar stedentripjes gecombineerd met musea bezoekjes. Leuk & leerzaam dus en minstens even leuk want als de vader/zoondag afgelopen is, kijken ze al uit naar de volgende. Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik ook nog een vader heb, dus ben ik, mede door mijn kinderen, het goede voorbeeld gaan volgen en heb ik een nieuwe traditie in het leven geroepen: de vader/dochterdag. 

Het belang van tradities

Het woord traditie is afgeleid van het latijnse woord ‘traditio’ en betekent overhandiging. Het overhandigen van ‘cultuur’ aan de volgende generatie. Tradities vormen onbewust de ondergrond van ons dagelijks denken en handelen. Tradities versterken de identiteit van een groep mensen en geven een gevoel van eenheid. Hoe belangrijk een traditie is? Het is zo belangrijk als de waarde die je er zelf aan geeft. Eigenlijk ben ik niet zo van de tradities. Ik hou niet zo van die vaste, vaak opgelegde, patronen. Vaak is het iets dat je doet, omdat je het al jaren doet en omdat iedereen het doet omdat….tja waarom eigenlijk? Maar een vader/zoondag of in mijn geval een vader/dochterdag is iets wat wij zelf hebben bedacht en waar wij onze eigen waarden (en daarmee ook eigenwaarde) mee versterken. En daar zit wat mij betreft het belang! Een traditie is waardevol als het jou versterkt en je nog meer verbind met jezelf en de ander.

De waarde van gelukkige relaties

De universiteit van Harvard heeft het inmiddels bewezen. Uit hun 75-jarige studie naar een gelukkig leven, komt vooral 1 belangrijke boodschap. Goede relaties houden ons gelukkiger en gezonder. Zonder uitzondering! Deze studie toont onder ander aan dat wanneer je iemand hebt waarop je kunt vertrouwen dit je zenuwstelsel kalmeert, je hersenen langer jong blijven en je emotionele en fysieke pijn vermindert. En dat is nu net iets wat ik met mijn neiging naar depressies, goed kan gebruiken. In de afgelopen periode heb ik mogen ervaren welke van mijn relaties gelukkig en gezond zijn. Ik heb gelukkig veel lieve mensen om mij heen die er altijd voor mij zijn, in goede en in slechte tijden (dank je wel lieve allemaal, jullie weten dat ik het tegen jullie heb). Maar met stip bovenaan, ok ok inmiddels een gedeelde plek met mijn eigen vlees en bloedjes, staan de mensen die ik al mijn hele leven ken, vanaf het moment dat ik mijn ogen opendeed. Mijn ouders! Mijn vader en mijn moeder. Nou is mijn moeder assertief en aanwezig genoeg om haar portie moeder/dochteraandacht te vragen, maar mijn vader is een rustige, bescheiden en geduldige man.

De vader/dochterdag

Zo sprak ik over mijn ouders, een aantal jaar geleden met mijn oud-collega (ze is niet oud hoor, alhoewel we alweer een paar jaar verder zijn inmiddels :), maar ex-collega vind ik weer zo naar klinken…). En zij herkende de situatie dat je sneller iets met je moeder onderneemt dan met je vader. Zij had daarom dus ook een vader/dochterdag in het leven geroepen. Door haar ervaringen en die van mijn kinderen dacht ik… waarom blijven hangen in de traditionele (?!) ouder/kindrol. Ik pak lekker de touwtjes in handen (met deze actie had ik overigens totaal geen moeite #controlfreak #regeltante #bezigebij) en ben gestart met onze eigen jaarlijkse vader/dochterdag. We hebben er inmiddels een paar opzitten. Van chinese massages, lunches, diners, stand-up comedian acts, musea’s tot het hoogtepunt van gisteravond, de Librije. Ik sta alleen sinds vanochtend een beetje scheef (helaas hebben Jonnie en Thérèse Boer mij een rib uit mijn lijf gekost), maar het was het meer dan waard. Onderstaand, als voorbeeld, de variant van Jonnie op mijn favoriete groente…de gekookte bloemkool :).

bloemkool-librije

En mijn vader heeft het ook echt verdiend. Mijn vader is 68 en dit jaar stopt hij (alweer…of toch niet…) echt met werken en gaat genieten van zijn welverdiende pensioen. Daar hoorde in mijn ogen dan ook een welverdiende vader/dochterdag bij. We gaan er dus gewoon mee door, want ik gun mijn vader nog een heel lang een gezond en gelukkig leven. Maarre..pap..volgend jaar kook ik de bloemkool gewoon weer voor je hoor.

Het zou toch mooi zijn als ik deze traditie kon doorgeven aan mijn eigen kinderen…of wacht…hadden zij dit nu aan mij…. nou anyway…Wellicht heb ik jullie als lezer wel kunnen inspireren tot het creëren van je eigen waardevolle tradities.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *