16 november 2017 de-wereld-aan-je-voeten

Ben jij geworden wat je vroeger wilde worden?

Toen ik naar school ging vroegen ze mij wat ik wilde worden als ik later groot was. Ik zei ‘gelukkig’. Mij werd verteld dat ik de vraag niet snapte. Ik antwoordde dat ze het leven niet snapte.” John Lennon

De wereld aan je voeten

Ik had uiteenlopende dromen. Zakenvrouw in een mantelpakje, hoge hakken en koffertje in de hand en dan andere mensen opdrachten geven. Grondstewardess want dat blauwe pakje vond ik magisch alleen vliegen vond ik eng, dus bleef ik liever veilig aan de grond. Schoonheidsspecialiste want dan kan je de hele dag bezig zijn met cremetjes en make-up. Fotomodel (nog steeds stiekem trots dat ik ooit gescout ben) maar daar ben ik te nuchter voor. Of ik ook een trucje kon werd mij gevraagd bij dat modellenbureau… En ik kom helaas zo’n 15 centimeter been tekort. Prima ballerina ik zag mezelf de meest strakke pirouettes draaien die je ooit hebt gezien. De puberteit verruilde echter mijn balletschoenen en pianomuziek voor nike airs en keiharde gabber (ja ja !?).

And last but not least…voetbalvrouw, want achter deze nuchtere Hollandse trien zit een ware luxe poppetje verborgen. Overigens is dit wel gelukt want ik ben al 15 jaar getrouwd met de ‘sterspeler’ van het veteranenteam van HBS 😛

Klaar om de wereld te veroveren

Ik was er klaar voor, ik ging de wereld veroveren. Hoe wist ik niet, maar ik ging het gewoon flikken. Mede ‘dankzij’ alle mensen die mij gedurende mijn school en studiejaren vertelde dat ik het niet ging redden. Zonder plan maar met een tomeloze ambitie stapte ik de werkende wereld binnen op mijn 21e. En vanaf dat moment ging het snel en vervulde ik bij verschillende bedrijven diverse functies op het gebied van marketing en communicatie. Ik bleef groeien en mijn droom van zakenvrouw (wat zich inmiddels had geconcretiseerd tot directeur van een groot (inter)nationaal bedrijf) kwam steeds dichterbij.

Met het stijgen op die ladder, steeg ook mijn stresslevel, verantwoordelijkheidsgevoel en perfectionisme. Ik werd mijn werk en mijn werk werd mij. En waarvoor?

Mijn harde werken en toewijding werd vaak niet eens opgemerkt en gezien als normaal. Ik heb regelmatig ellebogen in mijn gezicht gehad, messen in mijn rug en ben gebruikt als tapijt waar je makkelijk overheen kon lopen. Op het moment dat ik door een collega tijdens een managementpresentatie bewust ingezet werd als pion voor zijn eigen ambitieuze doelstelling was de maat vol. Dit moest anders…

De wereld draait gewoon door

Mijn doel om tot grote hoogte te stijgen in de zakenwereld heb ik inmiddels laten varen. Misschien heb ik de vraag ‘wat wil jij later worden als je groot bent’ toen niet goed begrepen. Ik heb deze beantwoord vanuit wat ik dacht dat anderen van mij verwachtte. Een verwachting die ik uiteindelijk mezelf oplegde…maar je weet waar een verwachting uiteindelijk in resulteert…precies een teleurstelling.

2 burn-outs en een depressie heeft het mij gekost om erachter te komen dat het enige wat ik wil worden is…mezelf. Gelukkig zijn met wie ik ben en niet met wat ik ben.

Ik ben nu 6 jaar de eigenaar van DirectM. En oké, ik draag geen mantelpakjes maar wel adviseer ik (ik heb het wat genuanceerd de afgelopen jaren – ipv opdrachten geven) anderen hoe zij hun commerciële activiteiten het beste kunnen aanpakken. Sinds ruim een half jaar ben ik ook initiatiefnemer en blogger van Joyn’s.

Maar wat maakt het eigenlijk uit. Al 40 jaar ben ik Mireille en ben geworden wie ik wilde worden.

Eén gedachte over “Ben jij geworden wat je vroeger wilde worden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *