5 oktober 2017 40

“Ah, zo voelt het dus om 40 te zijn”

De laatste keer dat ik mijn verjaardag heb gevierd is zeker 20 jaar geleden. De reden?….stress en angst. Hoe stom is dat eigenlijk. Het heeft me ruim 20 jaar gekost om daar achter te komen. Het leven is een feestje, zeggen ze, maar je moet wel zelf de slingers ophangen. Nou, dat heb ik gedaan!!

Trouw niet voor je 40 bent 

Wie kent het bekende liedje van de Havenzangers niet. Al hoewel de gemiddelde leeftijd ieder jaar op lijkt te lopen, trouwt het merendeel toch vóór deze magische leeftijd. Tegenwoordig trouwen vrouwen rond hun 35ste. Een groot verschil met jaren geleden. In 1965 was de Nederlandse vrouw gemiddeld 24 jaar. Toch besloot er bijna 40 jaar later, in 2002, een jong meisje van 24 jaar dat dit een goed moment was. En dat was het ook! Wat een fantastisch dag was dit, nu alweer 15 jaar geleden. En wat een stress!!!

  • Komt iedereen wel (standaard zegt altijd zo’n 10% af)
  • Vinden ze het wel leuk (aan de reacties van toen en zelfs nu 15 jaar later zit dat wel goed)
  • Gaat het wel goed (nou niet alles maar hè dat heeft ook z’n charme)
  • Als m’n jurk maar mooi blijft (ai! na 1 uur al een voor mij hysterisch grote zwarte vlek. En tja wie herinnert zich dat nog….behalve ik 🙂 ). 
Gewoon iets om over na te denken: de Romeinse cijfers voor 40 zijn XL

De eeuwige strijd met de kilo’s. Als nog jonger meisje van een jaar of 18 vond ik mezelf zo ontzettend dik! Totdat ik jaren later de foto’s terugzag en ontdekte dat mijn buik niet een bolletje was maar een holletje en je mijn botjes kon tellen. Wauw wat was ik slank..oeff wat ben ik dik. Vlak na onze huwelijksreis dacht mijn man dat hij de verkeerde vrouw: the evil twinsister, was getrouwd. Niets was minder waar, ik was zwanger. “oh hallo hormonen!?!”

Ook hier was ik weer lekker ‘op tijd mee’ en op mijn 25e mocht ik mijn eerste zoon in mijn armen sluiten. Mijn zoon van ruim 4 kilo! Een echte XL baby…enne moeders mocht er ook zijn met de slechts 30 kilo! die ik was aangekomen. Wow! wat ben ik dik, kon ik alleen maar denken. Dit gaat me nooit meer gebeuren. En toen nummer 2 zich aankondigde, tikte ik weer bijna de 30+ aan. Toch kreeg ik met weinig moeite mijn slanke lichaam weer terug…..hahahaha in mijn dromen verloopt het echt zo!

Sorry Mireille van 18 jaar, dat ik je nooit heb geaccepteerd. Ik ben nu ouder en wijzer….kom alsjeblieft terug????

Je bent geen 40, maar pas 18 met 22 jaar ervaring

Ik kan me niet voorstellen dat ik 40 ben. Dat zijn toch die mensen met rimpels en grijs haar (3 hoeraatjes voor antirimpel crèmes en mijn kapper, hoera! hoera! hoera!). Ik voel me gewoon echt nog een jaar of 25. Feestje hier, feestje daar. Spontane etentjes, shop till you drop, vriendinnen weekendjes etc. Ik sta midden in het leven….vind ik :). Oké oké, het is wel allemaal niet zo vaak als vroeger en ik vind mijn bed om 9 uur toch echt heel erg aantrekkelijk, maar áls ik van die bank af kom dan voel ik me toch echt weer 25 :). En ook al komt het niet meer zo vaak voor als toen, ik geniet er nog meer van.

Aha dat is wat ze bedoelen met ‘die ervaring’. Het maakt ook allemaal niet echt meer uit dat je jurkje geen maat S meer heeft (en oke ik geef toe, maatje XL maakt me toch wel uit). Het geeft ook niet meer als je lekker alleen een koffietje drinkt in een cafeetje, of alleen gaat shoppen. Dat betekent echt niet, dat je geen vrienden hebt. En het maakt ook echt niet uit als je alles uit de kast wilt halen, omdat je bijna 20 jaar je verjaardag niet hebt gevierd. 

De mensen om je heen komen echt wel en ze vinden het leuk omdat ze jou leuk vinden. En komen ze niet? Fuck it! Dan bouw je toch je eigen feestje. En dat is precies wat mijn gezin en ik hebben gedaan! En gelukkig waren daar mijn lieve familie en vrienden om dit samen met ons te vieren! <3

IMG_3521.JPG

40 is de leeftijd waarop het hoofd en het lichaam andere ideeën beginnen te krijgen

De afgelopen 20 jaar ben ik meerdere malen met mezelf geconfronteerd. Een paar keer vastgelopen omdat mijn hoofd mijn hart niet vertrouwde (een van mijn favo liefdesverdriet liedjes uit mn jeugd). Mijn intuïtie en vertrouwen in mijzelf heb ik jarenlang genegeerd. Mijn hoofd dacht dat ik het goed deed, door te leven naar wat ik dacht dat mensen van mij verwachtte, maar mijn lichaam sputterde tegen. Inmiddels heb ik geleerd dat hoofd en lichaam moeten samenwerken. En zo op mijn 40ste wordt dit nog belangrijker want het begint toch al een beetje te piepen en te kraken.

Mijn lichaam wordt nog belangrijker, want alleen met een gezond lichaam houd je je hoofd positief. En met met een positief hoofd, voed je je lichaam met energie. En zo kijk ik opgeladen en steeds meer in balans mijn toekomst tegemoet. Een toekomst in hopelijk goede gezondheid, met alle lieve mensen om mij heen en vooral met mezelf die ik omarm.

Ook al ben ik 40, draag ik niet meer maatje S, ben ik niet altijd even stabiel en moet ik mezelf eraan herinneren dat ik niet bang en gestresst hoef te zijn. Het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen. 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *